จากนี้คงไม่ค่อยได้เข้ามาเล่นเท่าไหร่แล้ว

แต่ก็คงปล่อยให้ที่นี่เป็นพื้นที่แห่งความทรงจำ ที่มีทั้งดี และไม่ดี ต่อไป

(ส่วนมากมันจาเป็นอันหลังอ่ะเนอะ 555+)

 

แปลกดี ทำไมถึงชอบเอาเรื่องไม่ดีมาระบายไว้ในนี้ก็ไม่รู้

หรือเพราะเมื่อก่อนไม่ชอบคุยกับใคร ไม่ชอบบอกอะไรให้ใครฟัง เหมือนไว้ใจใครไม่ได้ และปิดกั้นตัวเอง

(ตอนนี้ก็ยังเชื่อว่าอย่างงั้นนะ และก็เลือกที่จะเก็บไว้มากกว่าอยู่ดี)

 

เหมือนกับคนหลายๆ คน ทั่วไป ที่เวลามีความสุขมักจะมองข้ามคนรอบๆ ข้างที่รักเรา หวังดีกับเรา

แต่พอเวลามีความทุกข์เมื่อไหร่ เมื่อนั้นคนที่ถูกมองข้ามไปเมื่อตอนที่ตัวเองมีความสุข

จะกลับมามีความหมายและสำคัญ ขึ้นมาในทันที ~

 

,,เค้าจะรู้สึกยังงัยนะ,,

 

คนที่คอยอยู่ข้างหลังเพื่อมองดูเราเวลามีความสุข และต้องอยู่เป็นที่ปรึกษาเวลาที่เดือดร้อน

 

 เหนื่อยจัง -- แต่ต่อจากนี้ก็คงต้องเหนื่อยมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าสินะ

จะอดทนได้แค่ไหนกันนะ เฮ้อ! ขอให้ตัวเองมีความสุขมากๆ แล้วกัน

ขอบคุณทุกๆ อย่างบนโลกใบนี้ที่สอนวิธี "การใช้ชีวิต" ให้ในทุกรูปแบบ 

ขอบคุณคนที่เคยเดินข้างกัน ยังเดินข้างกัน และจะเดินข้างกันไป

ขอบคุณตัวเองที่ยังอดทนอยู่บนโลกใบนี้ได้อย่างเข้มแข็งบ้าง อ่อนแอบ้าง

 บททดสอบข้างหน้าคงอีกเยอะ จะรับมันไหวมั้ยนะ ยังงัยก็ต้องสู้อยู่ดี

ขอให้ชีวิตมีแต่สิ่งดีๆ คนดีๆ และเรื่องๆ ละกันเนอะ ^^